Karne Tatiline Girerken

KARNE TATİLİNE GİRERKEN

Nazlı eve nasıl gideceğini düşünüyordu. Annesi haklıydı. Ortaokul çok zordu, ilkokula benzemiyordu. İlk defa bu kadar zayıfla anne ve babasının karşısına çıkacaktı. Kendini tatili ders çalışarak geçirmeye hazırlamalıydı. Bir de herkesin merak içinde sormazsa olmazı “Karnen nasıl bakalım” sorusu vardı. Başı önde, telaş içinde evin yolunu tuttu.

Karne tatilinin başladığı bu hafta öğrencilerin bir kısmı karne günü ve tatilini sabırsızlık ve sevinçle karşılarken, kimi yüreklerde hüzün vardı. Bir dönemin bittiği başarı ve başarısızlığın tanığı olan karneler evlerde yerlerini aldılar. Bu yıl diğer yıllardan farklı olarak eğitim sistemindeki değişiklikler e-okul ve ara karnelerin verilmesi sayesinde birçok anne-baba karne notlarından önceden haberdar olabildiler.

Çocukların kendine özgü yönlerini görebileceğimiz, arkadaşlarıyla uyum-paylaşım-kurallara uyma gibi temel beceri ölçen gelişim notları da yeni karnelerde yerlerini aldılar. Böylece dersler tek başına başarı ölçütü olmaktan çıktı. Biten bu dönemde ilköğretim 1. sınıf anne-babaları için mücadele doluydu. Bir yandan okuma yazmayı zamanında öğretme endişesi bir yandan ders çalışma alışkanlığının kazandırılması için uğraş verme sonrasında tatili çocuklar kadar anne-babalarda hak etti.

Lise 1. sınıfa yeni başlayan çocuğu olan aileler için yeni ders sistemi, ergenlik döneminin duygusal yükleriyle dolu bir dönem yaşandı. Orta öğretim 1 de ise artan ders sayısı, yeni arkadaş ortamına uyum sağlama konusunda hem çocukların hem de anne babaların zorlandığı bir dönem oldu.

Ebeveynlerin birçoğu öğretme-ders çalıştırma konusunda değişik metotlar geliştirdiler. Ödevler birlikte yapıldı. Sınavdan önce özenle hazırlanan sorular soruldu. Konular çocuklarla birlikte hatta onlardan daha iyi öğrenildi. Başarma konusunda anne-babaların çabası, kendini adayışları arttı. Sorumluluk yeterince çocuğa verilmeyince bu adanmışlık başarı beklentisini arttırdı. Her ailenin başarıya yüklediği anlam çocuğun başarı ve başarısızlığı karşılayışını etkilemektedir.  Bazı çocuklar için iyi bir karne anne babaya armağan, bazı çocuklar için maddi ödül, bazı çocuklar için güvenin-sevginin teminatı, bazıları içinse kendini değerlendirme aracıdır. Karne zamanı nasıl veli olunduğunun içsel değerlendirilmesi yapıldığı bir zaman olmalı;

·   Çocuğun okulla ilgili düşünceleri neler-mutlu mu?

·   Öğretmenle yeterince iletişim halinde mi?

·   Çocuğun bireysel özellikleri neler?

·   Kendine özgü yanlarını okulda ifade edebiliyor mu?

·   Okulla veli olarak ne kadar iletişim halindeydik

·   Değişim dönemlerinde ( Lise1-ortaokul-ilköğretim 1–8. sınıf) duygusal yükler artar. Ev ortamı nasıldı?

·   Çocuk bilgiyi edinme gösterme aşamasında kaygı bozukluğu, dikkat eksikliği, öğrenme güçlüğü sorunu yaşıyor mu?

·   Sorumluluk duygusu yeterince kazandırıldı mı?

Bu içsel değerlendirme sayesinde başarısızlığın nedenlerini ancak çocukla birlikte konuşularak ulaşmak mümkün olabilir. Yetişkin olunduğunda çok iyi okullar bitirmenin çok zeki olmanın tek başına yeterli olmadığı yaşayarak öğreniliyor. Tozlu raflarda saklanmaya devam eden pek iyili karnelerin yerini yaşamdaki hayal kırıklıkları yenilgiler alabiliyor. Başaramadıkça vazgeçmişlikler başlıyor.

Şimdi olmasa bile gelecekte başarının onu beklediğine inanan kendinden ümidi kesmeyen çocuklar için onlara güvenen onlardan başarısız oldu diye vazgeçmeyen anne-baba ve öğretmenlerin varlığına ihtiyaç duyduklarını unutmamalıyız!

• < Önceki
• Sonraki >