ÇOCUKLARIMIZA SINIR KOYMADA NEDEN ZORLANIRIZ? 

Günümüzde değişen çevre koşulları, Çocuğumuzla geçirilen zamanın sınırlı olmasıyla gittikçe “hayır “ demede zorlanır hale geldik. Sınırları nasıl ve ne zaman koyacağımızı kendi anne babamızla ilişki şeklimiz yetişme tarzımızdaki farklılıklar belirler. Otoriter ve baskıcı bir tutumla büyütülmüşsek bizim yaşadıklarımızı çocuğumuzun da yaşamasından kaygı duyarız. Bu da kural koymamızı tutarlı davranmamızı engelleyebilir. Eğer aşısı hoşgörülü ebeveyn tutumuyla yetiştirilmişsek sahip olamadığımız kararlılığı netliği ve otoriteyi çocuğumuza yansıtmak zor olacaktır. Bazen de koyduğumuz sınırları suçluluk duygusu, çocuğumuzu engellediğimiz düşüncesiyle kaldırırız. Oysa sınırlar çocuğun gelişmesi için destekleyici ve gereklidir.

Çocuklarımıza nasıl sınır koyacağımızı planlarken; gelişim dönemlerinin kendine has özelliklerini, yaşlarını göz önüne almak gerekir. Küçük çocuklar için “söylediklerimiz” değil “yaptıklarımız” önemlidir. 12 aylık bir çocuğun elektrikli ev eşyalarıyla oynamasına izin vermek kuralsızlıktır. Keşfetme, deneme, yanılma yoluyla çevreyi tanımayı öğrendiği bu dönemde bizim kontrolümüzde çevreyi tanımasına olanak vermeliyiz.

Büyüdükçe sınırlar genişletilmeli böylece “her şeye sahip” olabilirim “her istediğim olmayabilir” geçiş yapılarak isteklerini erteleyebilme becerisini kazanabilecektir. Sınırlar güven demektir. Neden-sonuç ilişkilerini kavrama yaptığı sorumluluğu almayı sağlar. Neye ne kadar sahip olduğunu sınırlar sayesinde öğrenen çocuk kendi davranışlarını kontrol edebilmeyi öğrenir.

Evde sınır konulmayan çocukların yuva ve okula uyumsuzluk ve davranış sorunları yaşaması kaçınılmazdır. Kendisini kontrol etmede zorluk yaşayan çocuk isteklerinin hemen gerçekleşmesi için ısrarcı olacak zaman zamanda fiziksel gücünü kullanmaktan çekinmeyecektir. Evde öfkesi ebeveyn tarafından durdurulmayan çocuk bir süre sonra gece korkuları ve kaygılar geliştirebilir. Öfkesini kontrol edemeyen çocuk kendi yapabileceklerinden korkmaya başlayabilir. Ona sınır koymayan ebeveynin onu koruyamayacağı düşüncesini geliştirebilir.

 Öfke normal bir tepkiyken çocuğun öfkesini nasıl ifade edeceği davranışa nasıl dönüştüğü sizin sınırlarınızla ilgilidir. Çocuğunuza sunduğunuz hayatta onları bu hayatın gerçeklerine hazırlamanın da önemini unutmayalım. Yaşadıkları zorluklarda kendi sınırlarını bilmek hayatın tüm yönlerini görmelerini sağlayacaktır.